“…mijn managers vragen me om performancefactoren te definiëren en dan word ik later op iets volslagen anders afgerekend. Daardoor word ik bang.”
“En wat doe je dan?”
“Ik doe alles om te voorkomen dat ze kwaad worden en onberekenbaar. Probeer me in te denken wat ze kwaad zou kunnen maken en probeer dat te voorkomen. Voornamelijk door hard te werken.”
“Knul, het lijkt wel of ze je met opzet bang maken. Daar is een woord voor. Zoiets heet terrorisme.”
“Is dat niet wat overdreven?”
“Volgens mij is een terrorist iemand die een ander bang maakt. En op die manier iets afdwingt, wat die ander eigenlijk niet wil. De terrorist dreigt iets te doen of juist te laten, als jij niet doet wat hij wil. […] Door zijn gedrag creëert de terrorist voor zichzelf gezag zonder verantwoordelijkheid te willen dragen. De verantwoordelijkheid legt hij altijd bij degenen die niet hebben gedaan wat hij opdroeg. En hij neemt de vrijheid om nieuwe dingen te bedenken als je wel doet wat hij wil. De macht bij de terrorist.”
